Ben suskun bir yanardağım için için yanıyorum
Umutlarım bağlamış yakamı, alev alev
Tütemiyorum
Haziranın dördünde sicim sicim yağmur yağıyor
Sen yoksun diye olmalı mevsimler değişiyor
Boğazımda yumruk yumruk hüzünler
Ben suskun bir yanardağım için için yanıyorum
Tütemiyorum
Ben kül tutmuş bir ateşim çıt çıt yanıyorum
Kalbimi ateş basmış, duman duman
Tütemiyorum
Gözbebeklerimde hayal meyal resimler
Sayısız trenler, sıralanmış otobüsler
Hiçbirisine el edip binemiyorum
Ben kül tutmuş bir ateşim çıt çıt yanıyorum
Tütemiyorum
Ben türkülerini unutmuş bir bülbülüm ışık ışık yanıyorum
Gül bahçelerini kilitlemişler, dem çeke çeke
Tütemiyorum
Yolumda sıra sıra başı dumanlı karlı dağlar
Geçit vermez tepeleri tutmuş kırk haramiler gibi
Yola düşmek istesem de önüm sıra set oluyor
Ben türkülerini unutmuş bir bülbülüm ışık ışık yanıyorum
Tütemiyorum
Ben uçmasını unutmuş bir turnayım kanat vura vura yanıyorum
Mavi gökyüzünün özlemini çekiyorum sadece
Tütemiyorum
Hasret oklarıyla delik deşik olmuş bağrım
Kafdağı’nın ardına saklanmış sevdalım
Doludizgin atlarım da yok şimdi yangınlardayım
Ben uçmasını unutmuş bir turnayım kanat vura vura yanıyorum
Tütemiyorum
Ben güle tutunmuş bir çiy tanesiyim süzüle süzele yanıyorum
Ferhat gibi zorlu dağları yara yara
Tütemiyorum
Aklımda bin bir umut kol geziyor
Kalbimde tuhaf rüzgârlar esiyor
Denize inmiş yakamozlar aynı yerde yine
Ben güle tutunmuş bir çiy tanesiyim gün vurdukça yanıyorum
Tütemiyorum
Ben sende tutuklu kalmış bir şairim mısra mısra yanıyorum
Gözlerimde hayalin, kulaklarımda sesin çın çın
Tütemiyorum
Hatıralarımızın ağır yükü omuzlarımda
Senden uzak saatlerimin en amansızında
Bu doğum günümde yine sensiz tükeniyorum
Ben sende tutuklu kalmış bir şairim mısra mısra yanıyorum
Tütemiyorum
10 Haziran 2009
Oyhan Hasan Bıldırki
