Ya Rüyâlarımı Yaşayamazsam?

      1
      Gece uzadıkça uzayan, bitmek bilmeyen hüzün dolu bir gazel… Dinledikçe ağlayasım geliyor. Yağmur yağdı, durdu, yeniden yağdı.
      Yağmur yağdıkça gözlerim heveslendi, dolu dolu ıslandı. Şafağa kavuşamayacağım diye ağladım yağmurla bir… Şafak çok uzaklardaydı. Hani insanın uyuyamadığı geceler vardır, sabaha kadar döner dolaşır ama dalamaz bi-türlü? Rüyâlar görmek ister, göremez bir türlü. Şimdi yağmurda, zifiri karanlıkta neler neler görüyorum, belki de sen tahmin edersin… Ağaçların yağmura doyamadığı kadar karanlığa dökülmüşüm bu gece. Orada ne ay, ne mehtap varken; o zifiri karanlığı acı kahvenin kurumuş telvesine benzetip neler neler gördüm ben!
      Fal bakmasını mı seversin, fal dinlemesini mi? Sanırım bu gece tam formundayım bunun her ikisi için.
      İmkansızlığım başıma vuruyor, ağlayacak gücü bulamıyorum gözlerimde. Bu ne biçim gece? Karanlık mı karanlık… Ara sıra ahmak ıslatan yağmurunun serinliği uyandırıyor beni hayâl dünyamdan…
      Bir üşüme, bir titreme… O da ne? Beni anan mı var? Kimsesizliğim iliklerime işlemiş. Rutubet olsa gerek duyduğum gönül ağrısının nedeni… Gece ve yağmur, ıslak ıslak, karanlıkta üşüyorum.
      Sen ister ol, ister olma; değişen yok ben drama kraliçesiyim… Kendime sonu tatsız senaryolu filmleri sahne sahne doldurmuşum, başrollerini sen ve ben paylaşıyoruz… Nedense hep bir aksilik oluyor, bir türlü bu gurbet bitmiyor. Senin dünyanda değilim ya, ondan olsa gerek…
      Şimdi diyorum sokakları arşınlayacak kabadayı biri gerek yanında, hani dünyayı hiçe sayan, bitmeyen geceleri çabucak şafağa kavuşturan, hani içip içip kahrolmadan aya şiirler yazan…
      Yoksun ya! Ben de adım atamıyorum. Açsam ağzımı ne türküler, ne hüzünlü şarkılar dökülecek dudaklarımdan. Korkudan dudaklarım kurumuş, ne ay, var ne de yıldız görünürde. Ah! Şimdi sen olmalısın yanımda. Berberce şafağa koşarken, hani o adını bana söyleyemediğin çiçek saniye saniye güneşe soyunurken, ikimizde hiç konuşmadan yan yana yaşamalıyız o çiçeğin sabah dansını…
      Ne garip, tek ses gelmiyor kulağıma. Bir mahzende olsa insan, yine de sesler duyar… Yok, hiçbir şey yok. Geciktin dostum, geciktin gene. Kalbimin ağrısı, ilaç tanımıyor senden gayri.
      Geceler şafağa kavuşamıyor senden emir gelmeyince. Kim bilir senin de ürktüğün oluyor mu ıslak, karanlık gecelerden? Senin de şafağı arzuladığın var mı kumrular, güvercinler kadar?
      O da nesi? Gözlerimde kurşun ağırlığı. Demek şafak sökmeyecek bu akşam… Mademki karanlıktayım, gözlerimi kapatmam gerek uyum sağlamak icin. Korkum ya uyur kalırsam, ya rüyâlarımı yakalayamazsam, ya da bir daha hiç gözlerimi açamazsam?
      29 Haziran 2007

      PAPATYA

      2
      ŞAFAK BİR ADIM ÖTEMİZDE

      Damla damla yanaklarında gezinmeliyim şimdi
      Eline yüzüne bulaşmalıyım
      Duman duman saçlarını okşamalıyım
      Hep seninle olmalıyım ömrüm, hep seninle
      Kalbini ısıtmalıyım

      Bu gece seninleyim ben, seninle
      Damar damar kanıma işlemişsin
      Mısra mısra yağdıkça bir tanem
      Kalbimi büyülemişsin

      Bu gecede hüzün yok, yalnız değilim
      Şafağa az kaldı dakika sayıyorum
      Türküler ayaklanıyor dudaklarımda
      Damla damla dökülüyorum

      Ah bu yağmur, delişmen kalplerimize teselli
      İnce ince yağan tükenmez mutluluk
      Şafak bir adım ötemizde bir tanem,
      Gözyaşlarını sil şimdi
      Güneş doğacak gözlerimize besbelli

      Rüyâlarımız avuçlarımızdaki gerçek
      Soluk soluğa, nefes nefese yaşadığımız
      Güvercin kanatlarındaki hürriyet
      Şafakta dans eden çiçekteki gurur
      Unutamadığımız

      Adem’le Havva’nın kaderi
      Bizim de alnımıza yazılmış
      Dudaklarımızda hüzün şarkıları
      Kilidi paslanmış mahzenlere düştük zaman zaman
      Ayrılıklarla bölünmüş gurbet akşamları

      Damla damla yanaklarında gezinmeliyim şimdi
      Eline yüzüne bulaşmalıyım
      Duman duman saçlarını okşamalıyım
      Üşüyen kalbini ısıtmalıyım

      Şafak bir adım ötemizde baksana bir tanem,
      Güneş doğuyor
      30 Haziran 2007

      Oyhan Hasan BILDIRKİ