
Güneş yine parlak,
Ovayı, dağı, şehri ve nehri aydınlatıyor.
Ağaçlar daha özgür, gürbüzleşiyor
Sen yoksun!
Mavi gökyüzü inadına berrak,
Balıkçılar umutlarının ardı sıra yelken açıyor,
Martılar çığlık çığlığa kanatlanıyor,
Sen yoksun!
Bahar gelir gelmez bütün dallara kurulmuş,
Ağaçlar en güzel çiçeklerini açmakta yarışıyor,
Kuşlar desen şakır şakır ötüşüyor;
Sen yoksun!
Güneş yine çekip gidecek diye,
Altın ufuklar tutuşuyor.
Kalbim yanıyor…
Sen yoksun!
Bu gece yalnızlık elbisemi giymeliyim yine,
Dolunayı izlemeliyim belki görünürsün diye.
Yıldız yıldız sıralanmış umutlarım sönüyor;
Sen yoksun!
10 Mayıs 2009
Oyhan Hasan BILDIRKİ




1 comment
Comments feed for this article
13 Mayıs 2009 9:17 am
Sergüzeşt
“yalnızlık elbisemi giymeliyim” güzel durmuş, elinize sağlık