1
       Benim için de öyle! Ben senin şiirini okurken anlıyorum ne kadar yalnız olduğunu ve kimsesizliğini.
       İsterdim orda yanında olayım, elini tutayım, gözlerinin içine bakarak doyurayım şu manevi açlığını!
       Bilir misin şu insanlar bilmezler manevi açlık, maddi açlıktan çok daha ağırdır. Çünkü karnı acıkınca insanoğlu yiyecek bir şey yapar, satın alır, midesini iki zeytin, kuru soğan ekmekle doyurur geçer de kimsenin hislerini satın alamaz dünyanın parasını da dökse…  Bilsen ne kadar nadirdir iki insanın aynı hisleri paylaşması, aynı yorumu yapması, karşılıklı şiir yazması ve en güzeli her şeyi paylaşması…
       Biz, o iki nadir şanslı insanız…
       Her gün doğuyorsam, güneş olarak yakıyorsam ortalığı, ağaçlar beni bekledikleri kadar yağmuru da bekliyorlar dostum!
       Nedense yağmur olmayınca yeşermiyor ağaçlar…
       Güneş, yakıyorsa ortalığı hırsından, yalnız olduğunu anladığı içindir.
       Güneş yeni geldiğinden bu yana bir daha batmayacak sen istemediğin müddetçe!
       8 Temmuz 2006

       PAPATYA